Dvd baslayinca belgeselin adini 'the two Escobars' okuyunca direk aklima tabi Kolombiyali mafya Pablo Escobar geliyor. Bunun nedeni de diger Escobardan hic haberimin olmamasi. Daha once olay hakkinda bir takim seyler okudum ama konu ile cok fazla detayli incelememistim dolayisiyla Andres Escobar oldugunu da unutmusum.
Nerdeyse tamamen herseyden habersizce izleyemeye basladim belgeseli. Once mafyanin Kolombiya futbol ligini ve milli takimi nasil etkiledigini guzel bir sekilde islemis belgesele. Cok guzel ve akici bir sekilde bunun futbolculara ve futbol takimlarina ne gibi bir yarari oldugunu anlatilmis. Pablo Escobar'in hayatini ve futbol ile olan baglantisini da guzel bir sekilde anlatilmis. Ilk bolumu genelde Pablo Escobar'in hayatinin rise and fall seklinde egitici ve katiyyen sikici olmayan bir sekilde aciklanmis.
Daha sonra onun ölumunden sonra Kolombiya futbolunun nasil etkilendigine gelmis sira. Burda iki Escobar'in da aileleri ve yakin arkadaslari onlar hakkinda roportajlar vermisler. Benim Pablo Escobar'in öldügunden haberim var ve onun hakkinda ailelerinin roportaj yapmalarini gayet anliyorum. Sonra esime diyorum ki: "Andres Escobar neden bu belgeselde konusma yapmiyor ki?: Esim de caktirmayarak: "bilmiyorum"diyor.
Belgeselin sonlarina dogru hemen bu soruma cevap bir tokat gibi geliyor. Milli takima mafyanin inanilmaz zihinsel baskilarindan dolayi ve de tehditlerinden etkilenen takim inanilmaz hatalar yaparak kötü oynamaya asliyor. Hatta ABD'ye karsi macta Andres Escobar hayatinin hatasini yaparak kendi kalesine gol atiyor. Burada basliyor benim tuylerim diken diken olmaya. "hayir dusundugum olmamistir insallah" diyorum icimden ama nafile birden zihin firtinasi yasiyorum ve aklima bu olay hakkinda daha once okudugum geliyor. Derken belgeselde Andres Escobar'in kendi kalesine gol atti diye nasil zalimce ve acimasizce katledildigi anlatiliyor.
Butun film ve belgesellerden ne kadar acikli olursa olsun etkilenmeyen ben inanilmaz etkileniyorum. Su ana kadar bir kac damla gozyasi doktugum tek film gercek yasanmis bir hikaye: In the name of the father idi. Bu da gercek yasanmis bir hikaye oldugu icin inanilmaz etkileniyorum. Bir hatanin affedilmedigi, futbol adina buyuk seyler yapilmis olmasina ragmen. Insanlarin toleranssizligi beni kahrediyor. Ben belgeseli izlerken inanilmaz utanç duyuyorum boyle birseyin gercekten oldugu için ama katiller bunu yaparken robot misali haraket ediyorlar hicbirsey hissetmeden.
Goose bumps tuylerin diken diken olmasi anlamina geliyor.
0 comments:
Een reactie plaatsen